Sovet İttifaqı Qəhrəmanı, Azərbaycan şərqşünası, astaralı tarixçi Ziya Bünyadov və onun həyat yoldaşı, yazıçı Yusif Vəzir Çəmənzəminlinin bacısı qızı Tahirə Bünyadova 1946-cı ildə Moskvada tanış olublar.
1946-cı ildə sovet ordusu sıralarından tərxis olunduqdan sonra Ziya N.Nərimanov adına Moskva Şərqşünaslıq İnstitutunda oxumağa başladı. Bu zaman Tahirə xanım həmin institutda IV kursda təhsil alırdı.
Tahirə xanımın önünə tez-tez arıq, uzun, ciddi və qaraqabaq görkəmli bir oğlan çıxırdı. Yalnız bir müddət sonra xanım oğlanın Sovet İttifaqı Qəhrəmanı Ziya Bünyadov olduğunu başa düşür.
Xanım bir gün bu gənc haqqında anasına danışır. Anası isə ona oğlanla salamlaşmasını məsləhət görür. Qız elə də edir. Oğlana yaxınlaşıb, salam verir. Ziya isə Tahirədən bu hərəkəti gözləmədiyi üçün salamını alıb, özünü itirir. Beləliklə, onlar tanış olurlar. Sonralar Ziya etiraf edirdi ki, xanımdan çox xoşu gəlirdi, lakin yaxınlaşmağa cürət etmirdi.
Tahirə xanım Ziya haqda deyirdi: “Dərslərdən sonra rəqs axşamları olanda heç kim məni rəqsə çağırmırdı. Fikirləşirdim ki, gözəl bir qızla niyə heç kim rəqs etmək istəmir? Sən demə, məni rəqsə çağırmaq istəyən oğlanları Ziya aparıb arxada döyürmüş”.
Ziya evlilik təklif edəndə isə Tahirə xanım ona deyir: “Qoy fikirləşim, anamla məsləhətləşim”. Qızın anası əvvəlcə bu evliliyə razılıq vermir. Tahirənin bacısı Xavəri Moskvaya oğlana baxmaq üçün göndərir. Ailəsi Tahirə xanımı kasıb oğlana ərə vermək istəmirdi. Amma Ziya ilə tanışlıqdan sonra Xavər anasına xəbər verir ki, oğlan çox yaxşı insandır.
1947-ci ilin mayında Ziya və Tahirə xanım rəsmi nikah bağlayırlar. VVAQ-dan (Vətəndaşlıq Vəziyyəti Aktlarının Qeydiyyatı) çıxanda nə Tahirənin, nə də Ziyanın cibində pul olur. Onlar əl-ələ yataqxanaya qədər olan 15 kilometrlik yolu piyada gedirlər. Cütlüyün toyları yataqxanada yaxın dostların əhatəsində keçir.
Tahirə xanımın sözlərinə görə, Ziya ondan uzaq olanda belə deyərdi: “İstəyirəm həmişə mənim yanımda olasan və sənin gülüşün mənə güc versin”.
