XIX əsrdə imzalanan Gülüstan və Türkmənçay müqavilələrinə görə, Astara Rusiya və İran arasında iki yerə bölünmüşdür.
1 yanvar 1813-cü ildə Lənkəran qalasının ruslar tərəfindən alınması İranla imzalanan Gülüstan sülh müqaviləsini şərtləndirən amillərdən biri idi. Bu müqavilənin bəndlərindən biri Talış xanlığının Rusiyaya birləşməsi olub. Lakin Talış xanlığının ərazisində olan Astara məhz bu zaman iki yerə bölündü. Gülüstan sülh müqaviləsinə əsasən, sərhəd Astaraçay çayı boyunca keçməli, Astaranın bir hissəsi olan Qum yaşayış yeri (hazırda Azərbaycanın tərkibində Astara şəhərinin ərazisindədir) isə Rusiyanın tərkibinə daxil olmalı idi.
Rusiya-İran müharibəsinin başa çatması və 1828-ci ildə Türkmənçay sülh müqaviləsinin bağlanması Gülüstan sülh müqaviləsinin bütün şərtlərini təsdiqlədi. Həmin müqavilədə də sərhədin Astaraçay çayı boyunca keçməsi qeyd olunub.
2 dekabr 1954-cü ildə SSRİ və İran arasında imzalanan sazişə görə, Astaranın bir çox kəndləri İranın Gilan vilayətinə (ostanlığına) birləşdirilib. Bu tarixdən sonra Stalinin əmri ilə İranla sərhəddə yerləşən bir çox yaşayış məntəqələrindən insanlar məcburi olaraq digər kəndlərə köçürülmüşdü. Buna səbəb kimi isə sovet hökuməti burada yaşayanların İrana tez-tez getməsini qeyd edib.
