“Qara daşlar” filmi 1956-cı ildə Lənkərandan olan rejissor Ağarza Quliyev tərəfindən çəkilib. Filmin operatoru Xan Babayev və rəssamı Kamil Nəcəfzadə də lənkəranlı idilər.
Bu film yazıçı Mehdi Hüseynin eyni adlı romanı əsasında yaradılmışdır. Bu kinopovest neft uğrunda aparılan mübarizədən, mühafizəkarlarla yenilikçilərin toqquşmasından, gənclərin əmək fədakarlığından bəhs edir [1].
Filmdə bədii cəhətdən həllini tapan bir neçə uğurlu epizod var. Onlardan biri iclas səhnəsi sayılır. Həmin səhnədə dəniz nefti ilə bağlı məsələ həll olunur. Obyektivliyini itirən tanınmış alim Xəlilovun hansı məqsədlə bu işlərə əngəl törətməsinin səbəbləri aydındır. Bu səbəbdən müəlliflər demək istəyirlər ki, bu cür insanlar böyük alim olsalar da, onları rəhbər işə yaxın buraxmaq olmaz.
O vaxt “Bakinski raboçi” qəzeti film haqqında yazmışdı: “Qara daşlar” Bakı kinostudiyasının əvvəlki filmlərindən nisbətən bütövlüyü ilə seçilir, sovet incəsənətinin aparıcı mövzusuna həsr olunduğu üçün bu film Azərbaycan kinematoqrafiyasında xüsusi yer tutur”. “Ədəbiyyat və incəsənət” qəzetində dərc olunmuş “Qara daşlar” məqaləsində isə yazılmışdı: “...“Qara daşlar” şöhrətli Bakı neftçisinin qəhrəmanlığını həyəcanlı, real səhnələrdə göstərən müvəffəqiyyətli bir filmdir” [2].
Filmdə İsmayıl Dağıstanlı (Aslanov), İsmayıl Əfəndiyev (İmanov), Ələsgər Ələkbərov (İsmayılzadə), Faiq Mustafayev (Teymur), Adil İsgəndərov (Xəlilov) və digər aktyorlar müxtəlif obrazları canlandırıblar [1].
Ədəbiyyat:
