Su çərşənbəsi yazın müjdəçisi, Novruzun ilk çərşənbəsi hesab olunur. Su həyatın mənbəyi, aydınlığın və saflığın rəmzi olduğundan, bu çərşənbə də onun müqəddəs mahiyyətini ön plana çıxarır. Xalq arasında "Əvvəl Çərşənbə", "Gözəl Çərşənbə" və "Gül Çərşənbəsi" kimi tanınan bu gün müxtəlif adət və inanclarla müşayiət olunur. Lənkəranda Su Çərşənbəsi xüsusi ənənələrlə qeyd edilir. İnsanlar bulaq və çaylardan su gətirir, suyun üzərindən atılaraq arzularını diləyir və su falına baxırlar. İnanca görə, axar sudan götürülən su saflıq və şəfa mənbəyi, dərdlərə çarə hesab olunur.
Qədim ənənələrə görə, Su çərşənbəsində sübh tezdən qızlar bulaq üstünə gedər, əl-üzlərini yuyar, axar suyun üstündən tullanar, suya ürəklərini açar, evə qayıdarkən isə bardağı və ya kuzəni su ilə doldurub, evə apararlar. Gətirilmiş suyun bir hissəsi bərəkət rəmzi olaraq həyətə tökülər, bir hissəsi isə gələn ilin su çərşənbəsinə kimi evdə saxlanılar. Talışlar bu suya bərəkət suyu deyirlər.
Su çərşənbəsi ilə bağlı unudulmaqda olan adətlərdən biri də budur ki, çərşənbə axşamı qızlar saçından kəsib axan çaya atırmış ki, bütün arzuları çin olsun. Axar çaydan gətirilən suyu quyulara, ağacların dibinə, evlərə səpərmişlər ki, həmin il ruzili-bərəkətli olsun.
Digər adətlərdən biri də Su çərşənbəsində səhər tezdən axar sudan, bulaqdan, çaydan və ya arxdan "lal su" (dilsiz su) gətirilməsidir. Bu suyu qablara qoyarlar, axşam qızlar toplanar, hər biri öz bəxtı üçün üzüyünü saçına sürtüb suya atar. Üzük qabın kənarına toxunub cingildəyər. İnam və etiqadlara görə, üzük neçə dəfə cingildəsə, o qızın da bəxti o sayda il sonra açılar.
Su çərşənbəsi ilə bağlı çoxlu sayda inanclar, bayatılar, əfsanələr və rəvayətlər var.
