1899-cu ildə Lənkəranda kəndli ailəsində anadan olan Məmməd Həmid oğlu Ələkbərov (Ələkbərli) Azərbaycan-sovet dövlət xadimi və pedaqoq kimi ölkənin maarif və mədəniyyət sahəsində əvəzolunmaz töhfələr verib.
Ələkbərovun təhsil həyatı Lənkəranda "Behcət" rus-tatar məktəbində başlayıb, lakin atası Məşədi Həmidin vəfatından sonra qohumlarının himayəsində böyüdüyü üçün təhsilini tamamlaya bilməmişdi. Sovet hakimiyyətinin qurulmasından sonra müəllim hazırlığı kursunu başa vuraraq, Astraxanbazardakı (indiki Cəlilabad) məktəbdə və daha sonra Lənkəran şəhərində fəaliyyətə başlayıb.
1923–1926-cı illərdə Bakıdakı Pedaqoji İnstitutda ali təhsil alan Ələkbərov, Balaxanı, Borçalı və Quba bölgələrində müəllim və idarəçi kimi çalışaraq Azərbaycan maarif sistemində öz yerini möhkəmləndirmişdi. 1928-ci ildən etibarən Azərbaycan SSR Xalq Maarif Komissarlığı aparatında müxtəlif vəzifələrdə, o cümlədən metodist, ibtidai və orta məktəb idarəsi rəisinin müavini kimi xidmət göstərmişdi.
1941-ci ildən Müəllimləri Təkmilləşdirmə İnstitutunda rəhbərlik edən Ələkbərov 1943-cü ildən Azərbaycan Dövlət Pedaqoji İnstitutunun direktor vəzifəsində təhsil islahatlarına rəhbərlik etmişdi. 1947-ci ildə Azərbaycan SSR xalq maarif naziri təyin olunan Məmməd Ələkbərov, eyni ildə müdafiə etdiyi namizədlik dissertasiyası ilə filologiya elmləri namizədi dərəcəsini alaraq Nizami Gəncəvi mövzusunda aparılan tədqiqatları ilə də tanınmışdı.
1953-cü ildən ölkənin ilk mədəniyyət naziri vəzifəsində çalışan Ələkbərov, Azərbaycan SSR Nazirlər Soveti sədrinin müavini kimi də fəaliyyət göstərmişdi. Onun fəaliyyəti "Azərbaycan SSR əməkdar məktəb müəllimi" fəxri adı, "Qırmızı əmək bayrağı" ordeni və digər medallarla qiymətləndirilib.
Məmməd Həmid oğlu Ələkbərov 7 fevral 1959-cu ildə vəfat edib. Onun zəngin irsi və təhsil, mədəniyyət sahəsindəki töhfələri bu gün də gələcək nəsillərə ilham mənbəyi olaraq yadda qalır.
