Nüsrət Möhsün oğlu Fətullayev 25 sentyabr 1913-cü ildə Lənkəranda anadan olub [1,5]. O, aktrisa Hökümə Qurbanovanın (bəstəkar Müslüm Maqomayevin bacısı qızı) həyat yoldaşı və aktrisa Vəfa Fətullayevanın atası idi [3].
O, 1930-1934-cü illərdə indiki Əzim Əzimzadə adına Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Məktəbində təhsil alıb [2].
Fətullayev rejissor Yusif Yulduzun 1934-cü ildə quruluş verdiyi, Aleksandr Korneyçukun “31-43” (“Eskadranın məhvi”) dramı əsasında səhnəyə qoyulmuş tamaşa ilə Azərbaycan Dövlət Dram Teatrında ilk işinə başlayıb [1,2]. Bu tamaşanın bədii tərtibatına görə, rejissor Sidqi Ruhulla onun haqqında söyləmişdir: “O, bu işi yüksək professionallıqla qurmuşdur” [3]. 1938-ci ildə Nüsrət teatrın baş rəssamı təyin olunub və ömrünün sonunadək həmin vəzifədə işləyib.
Fətullayev 1938-ci ildə Mirzə Fətəli Axundzadənin “Molla İbrahimxəlil kimyagər” komediyasına, 1940-cı ildə Musiqili Komediya Teatrında Rauf Hacıyevin “Tələbələrin kələyi”, 1943-cü ildə Zülfüqar Hacıbəyovun “Əlli yaşında cavan”, 1944-cü ildə Fikrət Əmirovun “Ürəkçalanlar”, 1945-ci ildə Süleyman Ələsgərovun “Məhəbbət gülü”, 1972-ci ildə Üzeyir bəy Hacıbəyovun “Arşın mal alan” operettalarına səhnə tərtibatı verib [2].
Fətullayev 4 may 1940-cı ildə “Azərbaycan SSR Əməkdar incəsənət xadimi” və 21 iyul 1949-cu ildə “Xalq artisti” fəxri adlarına layiq görülüb [1,2]. Ənvər Məmmədxanlının “Şərqin səhəri” tamaşasına görə, 1948-ci ildə Stalin mükafatına, İlyas Əfəndiyevin “Mahnı dağlarda qaldı” dramının tərtibatı üçün isə 1972-ci ildə Azərbaycanın Dövlət mükafatına layiq görülüb [2].
Nüsrət Fətullayev, əsasən, realist səhnə tərtibatına üstünlük verirdi. Yaradıcılığının bir qolunu da monumental-romantik üslub təşkil edirdi. Şair Səməd Vurğun Nüsrətin sənətini yüksək qiymətləndirirdi [3].
Nüsrət Fətullayev 1 oktyabr 1987-ci ildə Bakıda vəfat edib və İkinci Fəxri xiyabanda dəfn olunub [2,6].
Ədəbiyyat:
