Rəssam Mikayıl Abdullayev yaşadığı illər ərzində bir neçə dəfə Azərbaycanın Cənub bölgəsinə səfər edib. Cənub zonasında olarkən rəssam müxtəlif əsərlər yaradıb.
1955-ci ildə Abdullayev Masallı rayonuna gəlir. Burada olduğu müddətdə rəssam “Masallı silsiləsi”ni yaradır [1]. Bu silsilə rəsmlərə “Körpəsinin ardınca”, ”Manqa başçısı Rəxşəndə”, “Məktəbli qızlar”, “Balaca çoban”, “Rəfiqələr”, “Sevinc” kimi əsərlər daxildir [2]. Bu tablolarda Mikayıl Abdullayev, əsasən, kənddə yaşayan insanları təsvir edib.
“Masallı silsiləsi”nə daxil olan əsərlərdən ən təsirlisi - “Sevinc”dir, buna səbəb isə bu tablonun ana sevgisini əks etdirməsidir [1]. Bu əsər 1956-cı ildə ərsəyə gəlib [2]. Tablo 1957-ci ildə Moskva şəhərində sərgiləndikdən sonra bir çox xarici ölkələrə göndərilib. Həmin zaman birinci dəfə əsəri görən akademik İqor Qrabar bu tablo haqqında deyib: “Müəllifin “Sevinc” adlandırdığı tabloda bol-bol rəng və işıq mövcuddur. Burada cənub təbiətinin qoynunda, yaşıllıqda körpəsi ilə qadın əyləşmişdir…”. “Sevinc” əsəri 1958-ci ildə Brüsseldə Ümumdünya Sərgisinin SSRİ pavilyonunda nümayiş edilib [1,3]. Bundan əlavə, 1958-ci ildə əsər SSRİ Rəssamlıq Akademiyasının gümüş medalına layiq görülüb [1].
1960-cı illərdə rəssam Cənub bölgəsinə aid “Astarada çay yığımı”, “Masallı qızları”, “Lənkəranlı qadın”, 1970-ci illərdə “Çəltik becərənlər”, sonralar isə “Cənublu qız” əsərlərini yaradıb [1,2]. Bu əsərlər dünyanın müxtəlif ölkələrindəki sərgilərdə nümayiş olunub. Məhz “Çəltik becərənlər” əsərinə görə Mikayıl Abdullayev Azərbaycan SSR Dövlət mükafatına layiq görülüb [1].
Ədəbiyyat:
